|
حَسرتاں کُوں قید کرکے پہرے ݙیندا رہ ڳیاں
پیار کُوں بدنام تھیوݨ توں بچیندا رہ ڳیاں
پِھکی کِھل دی اوٹ دے وِچ غم لُکیندا رہ ڳیاں
ایں طرح وی عِشق دی میں لَڄ رکھیندا رہ ڳیاں
رات مُونجھی ݙینہہ وی مُونجھا سوچ ساری مُونجھ دی
مُونجھے کاغذ دے اُتے میں غم لِکھیندا رہ ڳیاں
در ہوا کھڑکیندی رہی اے رُوپ تیݙا دھار تے
رات ساری در کُھلیندا تے وَلیندا رہ ڳیاں
جو رَہیسو اُوہو چیسو اَہدا سارا لوک ہِے
میں ڄَݙاں وی سُکھ رہایم درد چیندا رہ ڳیاں
اُوں وی کیتی انت یارو پاس خاطر غیر دی
جیندی خاطر مَندراں وِچ بانگ ݙیندا رہ ڳیاں
پُھٹ ڳیا ہِے یار میݙا میݙی جُھڳی ساڑ کے
وَل وی شـاکِــر بے وفا کوں میں ڳولیندا رہ ڳیاںا
 Add as favourites (5) |  Quote this article on your site
Only registered users can write comments.
Please login or register. |
Poetry 
